Mixed Nuts 008

It’s always nice to spend the weekend with family. Kahit marami at magulo, walang makakatalo sa saya na dulot ng pamilya. Spent the long weekend at the family hacienda resthouse in Tarlac then drove all the way to Bolinao, Pangasinan for some bitch beach life. I miss Cairo tuloy, pero ok lang kasi enjoy naman daw cya with his prodigal mom. Dahil nag eenjoy cya, sinabi ko na lang na sa prodigal mommy na lang nya cya tumira. Nainis, ayaw nya. Ibig sabihin mas love ako ng anak ko kesa sa prodigal mommy nya.Hehehe. Anyway, I’m looking forward to spending another fun-filled time with family and my son, next time.

Bakit ganun? Nakakaiyak mag perform si Jovit Baldivino ng Pilipinas Got Talent. Hindi naman nakakaiyak yung kanta nya pero yung way ng pagkanta nya iba. Alam mong kumakanta cya hindi para manalo, kumakanta cya dahil yun ang gusto ng puso nya. Ang sarap makakita ng tao na determined abutin ang pangarap nya no matter what.

Smitten na naman ako sa old songs after Jason Mraz. Ewan ko ba kung bakit old songs ang hilig kong pakinggan. Siguro dahil nakakarelax cya or dahil old songs palagi ang pinapatugtog ng parents ko sa bahay lalo na pag weekends. Basta meron something sa old songs na gusto ko. LSS ko ngayun si Petulah Clark lalo na yung kanta nya na “Downtown” which reminds me of downtown Pasig.

Nostalgic ang pagbalik ng Gimik sa TV. I spent teenage college days watching these teen themed flicks( TGIS and later Gimik). Feeling pa nga namin dati (ng mga tropa ko dito sa subdivision bahay) e mala gimik/tgis din ang dating namin.  The gimik casts who used to battle teenage life problems are now back to face the ups and downs of adult life. The teens we loved now face a much tougher and more serious phase in their lives.

Akala ko ako lang ang nakapuna ng mga bloopers sa Tanging Yaman. Napuna din pala ni Gillboard (may bayad ang advert, ok?). Si Rosaleee kasi fan ng Tanging Yaman kaya minsan napapanood ko. Kung gusto mong matawa, recommended ang Tanging Yaman sa dami ng mga nakakagagong eksena. Sana isipin/reviewhin muna mabuti ng director/writers yung mga eksena bago nila ipapalabas kasi nagrereflect sa kanila yung kalidad ng programa na meron sila.

Back to reality again, kailangang mag doble trabaho para pang school ni Cairo and my two World Vision sponsored kids. Medyo malaki din ang gastos kaya dapat paghandaan. Nga pala, kung naghahanap kayo ng “non-traditional” school para sa anak/pamangkin/kakilala nyo gusto ko sana i-recommen ang school ni Cairo. Free advertisement po ito, promise. Check nyo lang dito. Kung may gusto kayong malaman personally about the school or may tanong kayo, I can answer some.

Election na next week. Gordon-Roxas pa din ako, sa UP mock polls sila rin ang nanalo. Sa senatoriables, based sa nakita kong sample ballot ay parang hindi ko mapupuno yung lahat ng slots. Parang 95% e mga patapon at nanggugulo lang. So circus. When will this stop? Hayyy. Vote wisely and intelligently. Baka hindi na kayanin ng Pilipinas ang isa pang walang kwentang gobyerno.

Mixed Nuts 002

Yipeee! Tim Yap no more na ako, wala na yung malaking pimple at pimplets na tumubo sa may noo ko 2 days ago. Ewan ko kung dahil yun sa excessive mano dito, mano doon sa mga elder relatives I did during my lola's birthday or dun sa pagkain ko ng peanuts everyday. Grabe yun, literal ata na napudpod ang noo ko, parang every 1 minute routine ko na mag mano dito, mano doon.

Speaking of Tim Yap face, naalala ko yung prof ko dati sa Math. The whole class literally froze in shock upon seeing her. Akala namin nasa "Night of the Living Dead" movie kami. Hehehe. Basta, I heard everybody prayed that time: 1. deliver us from evil and 2. Thank God and thank genes hindi kami as Tim Yap as her. One time, umuulan, pumasok cya ng walang make-up, halos atakihin kami sa puso sa takot. Iba pa pala hitsura nya pag walang make up, Tim Yap multiplied to forever, ganyan! Buti na lang she's oozing with brain powers and superb mathematical ability, otherwise, napaka malas nyang tao. Ang bad ko talaga.

Nakapanood ako ng "The Proposal" the other day, salamat Niki boy sa pirated yet malinaw na copy na pinahiram mo sa akin. Ryan Reynolds (corrected by Kuri, thanks, henyo ka talaga) & Sandra Bullock - Hooray!

Since QC day kahapon and Cairo's school is located in QC, wala cyang pasok, ako din walang pasok kaso ka malas malasan dahil wala talaga akong pasok ng Wednesday. We're able to bond well. Daddy duty again. Sinama ko cya sa aming quasi-peasant office, yup, nag wo work din ako minsan. Had lunch then nag work ako while Cairo answered the riddles and other mind boggling questions I gave him para di cya mainip at mag tantrums. After office duty, nag time zone kami. Nag enjoy naman anak ko, ako hindi.

Pag uwi, ayun nag basketball kami with his ninongs Leroy and Ker. Talo kami since di pa masyadong magaling mag basketball si Cairo and maliit pa cya compared to his two skyscraper ninongs.

Wattaday! Sarap maging daddy!


PS: I’m not referring to Tim Yap, the eventologist. Tim Yap’s a lait code short for Tang Inang Mukha Yan Ang Pangit! Kaya pag may nagsabi sa iyong you look like Tim Yap, bigwasan mo agad.

Weekend Madness 002

Jam packed, emotion-filled and tiring weekend.


Super early Friday morning flight to Singapore. Buti hindi nag crash yung plane. Hello Singapore ako by 6 AM! Bangag na bangag pa!

Friday was soooooo tiring but fun kasi my team mates we’re able to deliver a smooth client presentation (my own verdict 88/100, not bad for a first time!). May revisions pa that we have to include sa report but its very minimal. 2nd project payment came, meaning may pera na ako.Yehey!


Sobrang busog din ako the wholeday sa sobrang dami ng pagkain sa meeting/client presentation. Dinner was so nice, sarap ng food at ang drinks, ayun nalasing ako! Chinese dimsum, the best! 100% happy na sana araw ko kasi I was able to talk to my apple cobbler (uhuyyyyyyy) kaso bwaka ng ina (pardon my words!). We (my team mates and UPeeps) received a call from our other UPeeps friend #1. She was able to talk to another UPeeps friend #2. Marital blues kaso way below the belt. Si UPeeps friend #2, binubugbog ng pandakekok nyang asawa. Basta sinasaktan, medyo duda ako sa binubugbog, baka na exaggerate lang. Kasi mas malaki pa yung kaibigan namin kesa sa pandakekok nyang asawa. May nakitang condom si wifey sa pants ni hubby, as expected nagtanong si wifey.Nagwala si hubby, sobrang guilty! I just let our other female UPeeps Friends do the talking, then us boys will do the hunting dun kay pandakekok. Konting bugbog lang siguro ayus na. Ano ba naman yung pitong lalake na my minimum height na 5’9 ang bubugbog sa isang pandakekok na lalaki na wala pa atang 5’3 ang height. Abangan nyo na lang sa inyong suking dyaryo ang balita pero wag nyo ako ituturo.


Yun nga, nag online si apple cobbler ko kaya sumaya ako. Parang 16 y/o lang.Basta masaya.Weeeeee!


Saturday’s better. Meeting with another prospect client. Sana makuha namin yung project. Konting gala tas walang katapusan na food trip. Sarap mag feeling mayaman!


Super early Sunday morning flight back to Pinas. Welcome to the real world again! Walang masyadong nangyari kasi tulog lang ako the whole day to make up sa aking puyat days sa Singapore at dahil sad ako hindi ko naka usap si apple cobbler ko (hindi to lovelife, basta, we enjoy eachother's company). Pero ang anak ko humirit. Pag uwi ko sa bahay di pa ako natulog agad, kaya sinermunan ako ng anak ko:

Cairo: Daddy, matulog ka na. Ilang araw ka ng puyat. Lagi ka na lang nagpupuyat.

Domjullian: *Gulat*. Pano mo nalaman?

Cairo: Kilala na kita. Matulog ka na!


Diba, parang daddy ko lang nagsermon. Nagalit yan kasi hindi ko binilhan ng gameboy advance na gusto nya. Sumakit ang buong katawan ko kakatulog


Sana mas masaya kaysa sa akin weekend nyo!

Weekend Madness 001

Badtrip ako nung Friday. Bwiset! May issue ang (prodigal)mommy ng anak ko sa akin regarding money matters. Nakakabwiset yung usapan namin. Gigil na gigil ako. Gusto ko cya dukutin sa loob ng computer kung pwede lang. I don’t know kung san napunta yun utak nya. Nawala yung dating smart and out of the box thinker na kilala ko. Parang nag fly away yung utak nya nung nag punta cyan g US. Kaya wag kayo pupunta ng US, kung pupunta man wag magtatagal.Naka bobo pala dun.


If I may say, wala ka cyang karapatan to question my way of upbringing sa anak namin (ayokong gawing materialistic ang anak ko), afterall, baka nakakalimutan nya na I singlehandedly raised Cairo. At di ko ginagastos ang perang pinapadala mo. Tanong mo sa BPI Family Bank. Andun lahat, ni singko wala pang na wi withdraw. Mas mayaman kaya ako sau. Di ko kailangan ng pera mo, mas madami akong pera sau.Hehehe. Ayokong manumbat pero alam nya naman siguro kung ano nangyari sa amin, wala pa naman siguro cyang memory gap.


Di alam ng mommy and daddy ko to. Kasi panigurado susugod sa US yun para tadyak tadyakan ang (prodigal)mommy ng anak ko. Secret lang natin to.


Nagulo tuloy mundo ko. Nawala ako sa working mood, muntik ko na di matapos yung report na ginagawa ko, buti na lang reliable si Dy (salamat pare!) at tinulungan nya ako matapos yung report namin kung hindi delikado ang trabaho at ang bayad sa trabaho. Baka maungusan ako ng (prodigal)nanay ng anak ko sa dami ng pera (hindi halatang bitter ako).

Nahimasmasan lang ako nung gabi na (mag uumaga na pala). A cyber friend (oo ikaw nga at launching ng career mo ngayun sa blog ko, tsaka na komisyon ko pag sikat ka na) made me laugh (natatawa ako sa tawa nya kasi wala cyang ginawa kundi tumawa ng tumawa sa mga pinagsasasabi kong kabulastugan at kabalasubasan, bungingis!, gets mo?) na nauwi sa almost non-stop kwentuhan kundi pa tumilaok ang mga manok sa kapaligiran. Ginawa nya akong clown nung mga oras na yun! Para lang sya nakalanghap ng limang gallon na laughing gas.


Saturday, di pa ko masyado nakakatulog ayun, binulabog na ko ng daddy ko sa kwarto. Nakapangako kasi ako sasama sa Tarlac para asikasuhin yung konti naming business dun. Buti na lang may instant driver kami, si Leroy kaya nakatulog ako on the way to Tarlac.

Saglit lang kami dun, before 5 PM nasa Manila na ulit kami. I drove pabalik, nakaka hiya kay Leroy, baka sabihin wala akong silbi, sumama pa ako.


Nagpababa ako sa Trinoma. I’ll be meeting up some UPeeps konting dinner lang tsaka walang humpay na bashing moment. Wala kaming ginawa kundi tumawa ng tumawa ng tumawa (ginawa ulit akong clown, ayus ang silbi ko sa mundo no?). Umuwi nako ng 10, bangag na bangag na ko. Kaso pag dating ko sa bahay, nawala yun antok ko. Hyper na naman. Nag work ako, wala pa din di pa rin inantok. Blog hop and hop and hop while working, nde pa din epektib. Nag online si cyber friend (oo ikaw pa rin to!) na sure na ko by now na pinaglihi cya sa nitrous oxide. Ayun taena, inabot na naman ng bukang liwayway at clown na naman nya ko. Tinakot ko rin pala yung mga batang maiingay na nakatambay sa tapat ng bahay namin. Pinag chi chismisan kasing haunted house tong bahay namin sa sobrang kalumaan. May taong gumawa ng istorya tas kinagat ng mga chismosa at chismoso naming kapitbahay. Pinanindigan ko na lang, minsan nagpapanggap akong mumu in the city at tinatakot ko yung mga nagdadaan or yung mga tambay sa tapat ng bahay namin pag maingay.

Sunday, kahapon, birthday ng kapatid ng daddy ko. Si Tito Eto (Happy Birthday Tito!). Family reunion as usual, almost everybody present. Pagdating namin sa kanila ng tanghali kami na surprise. May birthday gift yung bunso nyang anak. Si 19 y/o cousin, may uwing babae, preggy.

Gulat ako, tahimik kasi na bata yun. Barkada lang inaatupag. Sabi ng kapatid nya, may GF daw pero di naman daw serious. Nag aaral pa si cousin, di ko alam kelan matatapos. Ewan ko din anong papakain nya sa mag-ina nya. Nope, di kami magkatulad, kasi ako tapos na ng college nung nagka anak at may trabaho, meaning may pambuhay ako sa anak ko at di aasa sa magulang. Naturalmente, yung inasawa di rin tapos or ewan ko kung nagaaral ba yung babae. Eto pa, ayaw pakasalan ng pinsan ko yung girl pero nasa bahay nila.Live in ba.Ganun. Anong future kaya ibibigay nila sa anak nila?


Napainom na naman ako sa birthday ng tito ko syempre. Umuwi lang ako maaga kasi baka bumigay na naman katawan ko at magkasakit. Katakot takot na sermon na naman aabutin ko pag nagkataon. Na tempt na naman ako mag net, ang ending nagbasa ako ng blog instead of taking a nap. Nga pala, meet my new blogmate Zai Zai (naaliw ako sa cam whoring nila ni booboo at natuwa ako sa brother nyang si Ge, parang si Cairo lang minus the eye glass tsaka maputi ng konti anak ko (nagmana sa prodigal mommy nya kasi isa rin kong baluga, hehe).Lasing ang daddy ko pag uwi nila pero ayaw pahalata, nag pe pretend na naman na kaya nya e konting tapik mo lang mabubuwal na. At syempre ang bibo kong anak nag sumbong sa akin na daming nainom ng daddy ko.

After dinner (galing sa handaan!), nag aral na kami ng anak ko tas naligo kami sabay. Pinatulog ko ng maaga para walang topak pag gising kinabukasan. Tas ako inatupag ang trabaho (ang bayad baka mapurnada!). Malapit na presentation, Singapore, here I come!

Update, update

I’ve been very busy for the last few days. Daming dapat gawin kaso kulang naman ang time. Can I ask for 36 hours a day this Christmas?

December 4, Thursday.Dated my kababata/lifelong friend/demi-sister for lunch. I’m so happy for her and Kerwin.Imagine magkababata kami and they ended up with eachother.Sobrang ganda ng love story nila at witness ako dun since bata pa kami. Happily ever after indeed!

Nung hapon, I decided to stalk my crush. Baka by some stroke of nature, mag kita ulit kami dun sa grocery. Of all places sa grocery pa. Ang kulit ng love story namin pag nagkataon.

But I was dead wrong. I spent an hour and a half sa pag ikot sa grocery kaso wala cya. Hindi ko cya nakita. I’m so lonely. I ended up buying a loaf of brown bread.

Kinagabihan, pumunta akong Ortigas for a stag party with Leroy. My lifelong friend and demi-brother, Kerwin & Annie (my other lifelong friend) got married last Saturday, Dec 6. Inom kung inom. Sakit ng ulo kinabukasan.


December 5, Friday. I got 3 hours of sleep. I have to be in UP before 9 for the Writers’ Day. I’m excited because finally I’ll meeting up this uber cool writer/fellow UP alumni/fellow YB contributor/email & YM buddy. She’s indeed uber cool. Had lunch at Mang Jimmy’s. Best tapsi, still.

Met some highschool buddies sa Katipunan after lunch for our charity project. Discussed and finalized the details and responsibilities. After that, sinundo ko ang anak ko and two nephews sa school nearby.

Mga 5 PM na kami nakauwi tapos after 30 minutes alis na naman for dinner sa bahay ng pang-apat kong kapatid (wedding anniversary). I left past 7 to meet the UPeeps to discuss our annual Christmas Party. Nakarating ako ng Macapagal around 8:30 and I was late. Discussed things and agreed for Dec 30 party.We ended around 11:30 PM.

December 6, Saturday. Got home around 12:30 AM. Tired, dead tired. Hoping to sleep, Kerwin called for some preppy talk. It’s his wedding day today and he is still awake. He can’t sleep. We had our usual talk. It’s a good two-hour talk. We were able to look back and reminisce our good old glorious and not so glorious days. Kerwin will forever be the best demi-brother and Annie will forever be the best demi-sister.

I went to sleep at 3 AM and got up at 8 AM.Five precious hours of sleep. Lucky me. I was forced to wake up. Cairo went to my room and pester me. I promised him a game of badminton with my mom, dad, ate and her husband. We left around 10 (mainit na kasi) and went straight to the public market. Mom bought lapu-lapu, clams and veggies for lunch. Great lunch!

Around 1 PM, nag prepare na ko for Kerwin and Annie’s wedding at 3 PM. I’m Kerwin’s bestman. Nasa church na kami around 2:45. Hirap maging bestman. Daming picture taking at special participation. Nag paalam na ako before 7. Superman still have things to do.

Mga past 8 na kami nakarating sa Araneta for Divas 4 Divas concert with Leroy and his wife to be, Ate Belle, sister ate Trish and husband kuya Chino,mom, dad and my son Cairo. One word: SUPERB!


December 7, Sunday. Had past mid night snack at Chowking around 1 AM. Slept at 4 AM. Great day still!

Got up before 10 AM the Pacquiao-dela Hoya rematch. All of my siblings and their children were there. Para lang kaming nasa sinehan sa dami namin. 35 in all (and counting). Really big family!

Manny was indeed a champion. I really admire his determination, humility and deep faith in God. He’s amazing!

After the game followed our usual Sunaday lunch. Mom cooked a lot to feed all 35 of us. Parang fiesta minus the banderitas.

We all went to the cemetery to visit my dead relatives tapos nag Sunday mass after. I left at 6 PM tas pumuntang QC dahil birthday ng isang highschool buddy. Happy birthday, Aldrin!

Got home at 10 PM, watched the late night news and heard Marky Cielo’s (the GMA artist/Starstruck winner)dead already. Bata pa, 20 lang. Sayang kasi may potential yung bata at mukhang mabait.

Knocked out na ako by 12.


December 8, Monday. Fiesta ng Pasig! Weeee! Woke up past 7 to help my mom. Pumunta kaming palengke tapos nagluto. Some relatives, friends & kapitbahay went and ofcourse, the whole family again. Its nice to rekindle with relatives and reconnect family ties. I spent the whole day entertaining them and spent the rest of the night sa paglilinis ng bahay.


December 9, Tuesday. Hinatid ko si Cairo sa school with my mom and dad tapos nag jogging kami sa Acad Oval. I need to kasi I’ve been eating a lot for the past few days. Got home by 11 and ate lunch. By 1PM, pumunta na akong Ortigas to do some work. I’m working you know. The meeting lasted for about 4 hours so I was done by six (meeting started around 2 PM already. Met my parents and Cairo at SM Megamall. Had dinner and bought Cairo some clothes for his parties and upcoming birthday. My parents also bought some gifts for friends and relatives. We got home by 11. Andaming tao sa mall!


December 10, Wednesday.That’s today. I got up around 8. Did some work till lunch time. Ate lunch.Got back to work and finally read the blogs I’ve been following and updated my own. Later, I will try to stalk my crush again later, run some errands for Leroy’s wedding and do some shopping again. I still have a long list of friends and relatives and inaanaks na wala parang regalo. I hope to finish the shopping today since I won’t be having spare time tomorrow onwards.Wish me luck!


PS: Unedited to kasi wala na akong time to edit.

Babies Galore!

Never ending ang list ng mga kakilala ko na buntis at kapapanganak lang. At never ending din ang list ng mga aanakin ko kasi lagi akong kinukuhang ninong. Always a ninong.

Ka ym ko ngayun yung isang UP-IE kada ko at 2 months pregnant cya. Di pa ko nagsasalita, inunahan na ko, ninong ako.

Yung isang friend ko from Dubai (churchmates ang moms namin) manganganak na cya end of December at tumpak, ninong na naman ako.

Another good friend na naging officemate ko sa Intel is expecting her first baby come February next year. Hindi pa cya nagbubuntis kinontrata na nya ako bilang ninong.

My LSGH Tropa, Amiel Noli aka Utak announced to our barkada that he has gotten his babe (that’s how he calls his wife) pregnant and lahat kaming tropa, ninong.

My sister in law (Kuya Dario’s betterhalf) just gave birth a week ago to their 3rd child (my 19th pamangkin) at oo, ninong pa rin ako.

Another UP-IE kada and constant companion pauwi (during our UP days)just gave birth about a month ago. Ninong ulit ako.

Dalawa sa mga childhood friends and kapitbahay still ko ang kapapanganak rin lang (ng mga misis nila) this November. Feeling ko any moment kakatok na sila sa pinto naming para sabihing ninong ako ng mga anak nila.

As of this writing, 36 na silang mga inaanak ko and counting still. It’ll never end for sure. I’m always the favorite ninong.

Nineteen ang mga pamangkin ko (care of my beloved Kuyas and Ates) and more to come, I’m expecting about 10 from Leroy.Whew!

My lifelong friends (Annie and Kerwin) malamang magkakaron na rin soon.

More babies and inaanaks to come. Dami ko pang ine expect na magkaka anak soon.

Ako? Matagal pa siguro magkakaron ng kapatid si Cairo, mga 3 months from now pa.Hehehe !

Btw, Catlas, my cat, is pregnant too. Hindi ako ang ama.Mamatay na!Hahahaha!

Friendship, the Green Archer way!

Nagsimula ang lahat sa eskwela

Nagsama-sama'ng labing-dal'wa

Sa kalokohan at sa tuksuhan

Hindi maawat sa isa't isa

Madalas ang istambay sa cafeteria

Isang barkada na kay saya

Laging may hawak-hawak na gitara

Konting udyok lamang kakanta na

Kay simple lamang ng buhay noon

Walang mabibigat na suliranin

Problema lamang laging kulang ang datung

Saan na napunta ang panahon

Saan na nga ba, saan na nga ba?

Saan na napunta ang panahon?

Saan na nga ba, saan na nga ba?

Saan na napunta ang panahon?

Sa unang ligaw kayo'y magkasama

Magkasagwat sa pambobola

Walang sikreto kayong tinatago

O kay sarap ng samahang barkada

Nagkawatakan na sa kolehiyo

Kanya-kanya na ang lakaran

Kahit minsanan na lang kung magkita

Pagkakaibiga'y hindi nawala

At kung saan na napadpad ang ilan

Sa dating eskwela meron ding naiwan

Meron pa ngang mga ilang nawala na lang

Nakaka-miss ang dating samahan

Saan na nga ba, saan na nga ba?

Saan na nga ba'ng barkada ngayon?

Saan na nga ba, saan na nga ba?

Saan na nga ba'ng barkada ngayon?

Ilang taon din ang nakalipas

Bawat isa sa ami'y tatay na

Nagsusumikap upang yumaman

At guminhawa'ng kinabukasan

Paminsan-minsan kami'y nagkikita

Mga naiwan at natira

At gaya noong araw namin sa eskwela

'Pag magkasama'y nagwawala

Napakahirap malimutan

Ang saya ng aming samahan

Kahit lumipas na ang kung ilang taon

Magkabarkada pa rin ngayon

Magkaibigan, magkaibigan

Magkaibigan pa rin ngayon

Magkaibigan, magkaibigan

Magkabarkada pa rin ngayon

****

Says it all guys!

Dedicated to the LSGH boys: Edgar Allan, Cris Herbert, Ferdinand Rhyan, Edwin Rommel, Amiel Noli, Gerald Jay, Jeoffrey, Rouel, Noel, Marco Antonio and Aldrin - I terribly miss the Friday Night Gathering, the talks, the never-ending laughs & drinks, the serious moments, the good old days at syempre ang bawat isa sa inyo. Cheers to the 17 years of friendship, the green archer way!

Back on track!

I feel better today. Magaling na magaling na ko.Yey!

Pinagalitan ako ng mommy ko dahil hindi ko sinabi sa kanya na nagkasakit ako. My dad told my mom. Sermon con todo ang ending.

Had nice chitchats with few good friends and family. Eto ata nagagawa ng may sakit. Nagiging mabait at naaalalang i-message yung mga taong malalapit sa kanya.

Indeed, its nice to know na andyan sila kahit minsan ko lang sila maalala.

Dad called me last Saturday night. Tyempong may sakit ako. I told him syempre. Naawa naman daddy ko to the point of telling me to go home. Inulit pa nya na hindi ko naman kailangan mag abroad at kinunsensya ako tungkol sa anak ko. Daddy talaga.

Nag chat din kami ng brother kong si Leroy last Sunday. Update lang of what’s happening sa aming dalawa and the people around us. Chismis kung baga, na lagi naming ginagawa. Everything’s set for his wedding sa December. Sa wakas, lalagay na sa tahimik ang aking idol at bibigyan na nya ng apo ang parents ko. Natuwa ako sa dami ng napag kwentuhan naming from the non-sense ones to the more serious ones. I really miss those bonding moments with my kuya Leroy. I hope to do it pag uwi ko over some cold beers.

My son syempre. Grown-up na si little Cairo. Binata na anak ko.Yaikes! Dami ko ng na miss na moments sa kanya. Don’t worry son, daddy will be home sooner and sana for good. Sana.

Naka chat ko din si Mang Kerwin. My demi-brother and lifelong boy bestfriend. Kakasal din cya sa December with my demi-sister and lifelong girl bestfriend. As always wala pa rin nagbago. Natuwa ako kasi parang kahapon lang kami huling nag usap. Iba talaga pag tunay na kaibigan. Kahit physically absent andun pa rin yung puso at yung friendship connection.

Sa email and yahoogroups ko naman nakakausap ang aking mga college kada. The UPeeps! Busy karamihan sa pagpapayaman pero once in a while pag petiks moment nakukuha pa rin akong kamustahin. Ron and Ivy, thanks sa araw araw na email and yahoo group session. Halatang kayong dalawa lang walang ginagawa lagi sa work.Hehehe. Pretty ladies, kelan kayo mag-aasawa? I miss the baywalk moments! Jet, finally nagkausap din tayo. Hirap mo hagilapin. I’m happy sa blooming lovelife. Finally, this is it! Dy, sa wakas, after 36 years, 8 months and 22 days, naka chat din kita. Masyado ka ng mayaman para magpayaman pa. I enjoyed the chat cum bashing moments kanina. I miss the good old UP days and yung hunting trip natin sa madidilim na parte ng UP.Harharhar!

Lastly, sa highschool tropa. Konti na lang active kasi either career of family mode na ang priority. Atleast once in a while may balita pa rin. Miss ko na yung nabuwag na Friday night session natin sa Eastwood. Boys, isang payo lang: Family planning!!! Mag control kayo mga loko! Ayoko ng maging ninong sa mga anak nyo!Joke!

I hope to catch the other people I’ve wanted to talk to this coming weekend. Magparamdam kayo!

Galing to sa movie na Mulan na pinanood ko kagabi: “When one’s heart is overfilled with joy, some may spill in the eyes”.